2006/Apr/17
2006/Apr/15
2006/Apr/14
คนเราเกิดมามันก็ต้องมีบ้างการที่เราโกหก โกเจ็ด หรือแปด แต่ในสิ่งที่เราโกหกเราก็โกหกเพื่อนให้อีกฝ่ายสบายใจ เรื่องก็คือว่า
ในเวลาที่ผ่านมาเวลาหนึ่ง ก่องวันสงกรานต์ ก็คือต้นเดือนนี้เอง เราไดเจอกับเขาคนนั้นมาหลายเดือนแล้ว แล้วก็ได้มีโอกาสพาเขามาบ้านเพื่อนรู้จักแม่เรา เราไปเที่ยวด้วยกันที่น้ำตกห้วยแม่ขมิ้น การเดินทางมันยาลำบากแสนนัก และอีกอย่างรถที่เราเอาไปก็เป็นรถเก๋ง ซึ่งสำหรับทางที่เราบุกฝ่าเข้าไปถือว่าโหดพอสมควรสำหรับรถเล็ก และคืนแรกกที่เราเราก้ได้มีโอกาสรู้จักกันมากขึ้น และในไม่ช้าเราก็เป็นขอกันและกันจนได้ เราไปพักที่นั่นมา 2 คือ แล้วเราก็ต่อกันที่โรงแนมในตัวเมืองกาญ เป็นโรงแรมม่านรูด
และสิ่งที่ทำให้เขาห่างไปจากเราเป็นเพียงเหตุผลเล็ก ๆ ว่าเราโกหกเขาเท่านั้นเอง เขาโกรธเป็นฟืนเป็นไฟเลย แบบว่าไม่ต้องมาคบกันอีกเลย ในแบบที่ว่าเขาไม่ฟังเหตุผลของเราและเขาก็ไม่ให้อภัยเราซะด้วย นั่นก็คือ ตอนแรกเราบอกเขาแล้วว่าเราเอาเงินไปเท่านี้ โอเคยอมรับว่าโกหกว่าเอาเงินไป 2500 แต่ในกระเป๋าเรามีเงินอยู่ 6000 กว่าบาท ถามหน่อยเรื่องนี้จำเป็นต้องบอกด้วยเหรอว่าอะไรเป็นอะไรมีเงินมากี่บาทอย่างนั้นอย่างนี้ เราก็ไม่เข้าใจ บอกตามตรงนะว่าเราเองไม่อยากโกหกหลอก และสิ่งที่เราโกหกไปเนี้ยมันก็ไม่ได้ผิดอะไรมากมายเลยนะ แต่เป็นเรื่อง เราเสียใจมากเรากะว่าเราจะคบกันอย่างจริงจัง เพราะว่าเขาก็ไม่มีใครเราเองก็ไม่มีใคร แต่ในที่สุดเราเองก้กลายเป็นไม่มีใครรวมทั้งเสียคนที่เราเผลอใจรักเขาไปอย่างง่ายดาย ด้วยเหตุที่ว่า โกหกเรื่องเงิน
เราเองยังงงจนทุกวันนี้